Testy na obecność Legionelli: Co muszą wiedzieć właściciele i zarządcy nieruchomości

Zwiększone ryzyko zarażenia Legionellą w cieplejszych miesiącach

Legionella to maleńka bakteria w kształcie pałeczek, która naturalnie występuje w zbiornikach wodnych, ale dla ludzi nie jest wcale nieszkodliwa.

Bakterie te przedostają się do systemów wody pitnej w budynkach mieszkalnych poprzez wody gruntowe. Badania pokazują, że około 15% przebadanych systemów wody pitnej jest skażonych bakterią Legionella. Prysznice, krany i nawilżacze powietrza są głównymi źródłami zakażenia u ludzi. Gdy drobno rozpylona woda dostanie się do powietrza, może być wdychana i powodować zakażenie.

Według Instytutu Roberta Kocha, w samym 2024 roku w Niemczech odnotowano łącznie 2.745 przypadków choroby Legionistów – i tendencja ta stale rośnie. Zakażenie może mieć poważne konsekwencje, ponieważ śmiertelność wynosi około 5%. Aby zapobiegać chorobom, niezbędna jest stała higiena wody pitnej i przechowywanie jej w odpowiednio bezpiecznych temperaturach.

Ryzyko zakażenia Legionellą wzrasta w miesiącach letnich i w sezonie podróży.

Ryzyko rozwoju bakterii Legionella wzrasta, szczególnie w miesiącach letnich i wakacyjnych. Wysokie temperatury otoczenia i długie okresy nieużywania rur wodociągowych, na przykład podczas nieobecności lokatorów, stwarzają optymalne warunki do namnażania się bakterii Legionella. Dlatego zarządcom nieruchomości i wynajmującym zaleca się przypominanie lokatorom o regularnym płukaniu rur po powrocie oraz o zapewnieniu cyrkulacji wody nawet podczas dłuższych okresów pustostanów. Nie należy również zaniedbywać nawilżaczy powietrza i klimatyzatorów. Urządzenia, które gromadzą lub cyrkulują wodę i uwalniają ją do środowiska, powinny być regularnie czyszczone.

Często niedocenianym czynnikiem ryzyka jest niezamierzone nagrzewanie się rur z zimną wodą. W słabo izolowanych częściach budynków lub szybach, stojąca zimna woda może latem nagrzać się nawet do ponad 25°C – temperatury, w której bakterie Legionella mogą się już namnażać. Temperatura zimnej wody powinna stale utrzymywać się poniżej 25°C, a najlepiej poniżej 20°C.

Temperatura przechowywania i zapobieganie legionelli

Szczególnie w świetle rosnące koszty ogrzewania Obniżenie temperatury wody w systemie ciepłej wody użytkowej może wydawać się kuszące, aby obniżyć koszty. Jednak może to być ryzykowne: jeśli temperatura w zbiorniku wody stale spada poniżej 60°C, sprzyja to rozwojowi bakterii Legionella w całym systemie wody pitnej.

Co stanowi ustawodawca?

Od około 13 lat badania na obecność Legionelli są obowiązkowe w sektorze mieszkaniowym. Podstawą prawną jest dyrektywa UE w sprawie wody pitnej 98/83/WE oraz niemieckie rozporządzenie w sprawie wody pitnej (TrinkwV). Wraz z nowelizacją rozporządzenia w sprawie wody pitnej z 2023 r., tzw. techniczny próg działania został nieznacznie zaostrzony: wynik testu uznaje się za pozytywny, jeśli na 100 ml wody przypada 100 CFU (jednostek tworzących kolonie) bakterii Legionelli. Wcześniej było to możliwe tylko w przypadku przekroczenia tej wartości. Obowiązki właścicieli i zarządców nieruchomości pozostają niezmienione: operatorzy centralnych systemów zaopatrzenia w wodę pitną muszą regularnie badać wodę pitną na obecność Legionelli. Ustawodawca określił już wszystkie warunki ramowe dotyczące badań na obecność bakterii Legionella w „Drugim rozporządzeniu zmieniającym rozporządzenie w sprawie wody pitnej” z dnia 13 grudnia 2012 r. Przykładowo, wstępne pobieranie próbek wody z centralnych systemów wody pitnej w budynkach mieszkalnych musiało zostać przeprowadzone najpóźniej do 31 grudnia 2013 r. Od tego czasu badanie musi być powtarzane co trzy lata. Każdy, kto po raz pierwszy poddał swoje systemy kontroli w 2013 r., będzie zobowiązany do ich piątej kontroli do 31 grudnia 2025 r. Dla wynajmujących dotyczy to również 2025 r.: nawet wstępne kontrole systemu wody pitnej muszą być przeprowadzane bez wezwania.

Kto jest zobowiązany do wykonania testu na obecność Legionelli?

Obowiązek regularnego przeprowadzania testów na obecność Legionelli ma zastosowanie, jeżeli nieruchomość spełnia następujące kryteria:

• W budynku znajdują się co najmniej trzy lokale mieszkalne, a co najmniej jeden z nich jest wynajmowany.
• Istnieje centralny system podgrzewania wody pitnej.
• Objętość zbiornika podgrzewacza wody wynosi ponad 400 litrów lub objętość przewodu doprowadzającego wodę pitną między wylotem podgrzewacza wody a najdalszym punktem poboru wynosi ponad 3 litry.
• Dostępne są prysznice.

Jeśli wszystkie kryteria są spełnione, test na obecność Legionelli jest obowiązkowy co trzy lata. Odpowiedzialny jest operator systemu wody pitnej. Zazwyczaj jest to właściciel lub zarządca nieruchomości. Próbki mogą być pobierane wyłącznie przez akredytowane laboratoria badawcze. Próbki wody muszą być pobierane w precyzyjnie określonych punktach poboru w systemie wody pitnej, zgodnie ze specyfikacją normy DIN EN ISO 19458:2006-12. Minol wspiera branżę mieszkaniową w zakresie testów na obecność Legionelli od 2012 roku i doskonale zna wszystkie wymagania. Dzięki współpracy z wiodącymi, akredytowanymi partnerami laboratoryjnymi oferujemy usługi dostępne w całym kraju. Ważne dla właścicieli nieruchomości: Koszty cyklicznego testu na obecność Legionelli, zwanego również „testem wstępnym”, mogą zostać przerzucone na najemców jako koszty operacyjne.

Więcej informacji o testach na obecność Legionelli

Kontakt dla prasy:

©

Biuletyn Minol

Zawsze na bieżąco

"*' Oznacza pole wymagane

Phone

To pole służy do sprawdzania poprawności i nie należy go zmieniać.

E-mail*

Polityka prywatności*

Ich habe die Polityką prywatności Przeczytałem/am i niniejszym akceptuję regulamin.*